मन्त्रिमन्डल फेरबदल हाेला त?
‘चीन भ्रमणमा जानुअघि नै गरिहाल्ने हो कि भारतबाट फर्केर आएपछि गर्ने हो केही भन्नुभएन’, जसपा स्रोत सुनाउँछ, ‘अर्कोतिर, कांग्रेसले मान्छ मान्दैन पनि थाहा छैन । एमालेभित्रै पनि त्यति सहज देखिंदैन । हाम्रो तर्फबाट भने नाम दिइसकेका छौँ ।’
कांग्रेस र एमालेमा कसलाई राख्ने र कसलाई हटाउने भन्ने कुराले महाभारत देखिन्छ । दुवै पार्टीमा मन्त्रीका आकांक्षीको लामो लर्को त हुने नै भयो, नेतृत्वलाई गुटको व्यवस्थापन मिलाउनुपर्ने बाध्यता पनि छ ।
गत वर्ष सरकार गठन हुँदै ओली र शेरबहादुर देउवाबीच आधा–आधा कार्यकाल प्रधानमन्त्री बाँडेर लिने अनि वर्षदिन पुगेपछि मन्त्री फेर्ने समझदारी थियो । सोहीअनुसार कांग्रेसले पार्टीबाट मन्त्री भएकाहरूलाई उतिबेलै एक वर्षको करारनामा गरेर पठायो ।
तर, पत्नीसमेत रहेकी परराष्ट्रमन्त्री आरजु राणा र गृहमन्त्री रमेश लेखकलाई निरन्तरता दिने देउवाको चाहना छ । उनीहरू बाहेकलाई मात्र फिर्ता बोलाउँदा पार्टीमा गुटको लडाइँ चर्किने भएपछि बरू मन्त्री नै नफेर्ने निचोडमा उहाँ पुगेको बुझिन्छ ।
यता, प्रधानमन्त्रीको दल एमालेमा पनि त्यस्तै सकस देखिन्छ । किनभने पूर्व राष्ट्रपति विद्यादेवी भण्डारीको राजनीतिक सक्रियतासँगै पार्टीमा शक्ति संघर्ष चर्किएकाले विगतमा जस्तो आफू अनुकूल निस्फिक्री निर्णय गर्नसक्ने स्थिति छैन ।
मुख्यतः सचिवालयमा बहुमत पुर्याउनुपर्ने भएकाले मन्त्री हेरफेर गर्दा पनि सन्तुलन मिलाउनुपर्ने बाध्यतामा ओली हुनुहुन्छ । उपाध्यक्ष विष्णुप्रसाद पौडेल र उपमहासचिव पृथ्वीसुब्बा गुरुङ सचिवालयबाट सरकारमा रहेका दुई मन्त्री हुन् । दुवैलाई चाहेर–नचाहेर निरन्तरता दिनुपर्ने बाध्यता प्रधानमन्त्रीलाई छ ।
बाँकी ६ जनामा शिक्षामन्त्री रघुजी पन्त र सामान्य प्रशासनमन्त्री भगवती न्यौपाने भर्खर सिंहदरबार छिरेकाले अहिले हेरफेरमा पर्ने कुरै भएन । प्रधानमन्त्रीको गृहजिल्ला झापाका देवेन्द्र दाहाललाई पनि हटाउन कम सम्भावना छ भनिन्छ ।
त्यसकारण एमालेबाट हटाइनेको सूचीमा उद्योगमन्त्री दामोदर भण्डारी, रक्षामन्त्री मानवीर राई र भूमि तथा सहकारीमन्त्री बलराम अधिकारी छन् । यी तीन जनामा पनि दामोदरको नाम पहिलो नम्बरमा रहेको बुझिन्छ ।
प्रधानमन्त्रीको चासो र रुचिअनुसार काम गरिरहेका बलरामलाई निरन्तरता दिने चाहना भएपनि विवादमा परेकाले जोगाउन सक्ने अवस्था रहेन । जेब्रा झोलामा ३५ लाख घुस बुझेको अडियो रेकर्ड सार्वजनिक भएका उनलाई हटाउन पार्टीभित्र र बाहिरबाट दबाब थियो ।